Saturday, August 3, 2013

գիշերս

գիշեր է, լռել է քաղաքը,
անխռով քնել են մարդիկ
իսկ ես գտել եմ գիշերս
որ երգեր հյուսեմ անծիր
որ չկորցնեմ գիշերվա հեքիաթս
որ գտնեմ ինձ այդ հեքիաթում
որ փորձեմ հերիքել ինքս ինձ
ու հերքեմ ողջ օրվա ապրածս:
գիշերը երգելու, երգվելու,
խորհելու, լռելու համար է
լռությունը լսելու, գերվելու
չտեսնելու, բայց զգալու համար է
գիշերը ինքդ քեզ լուծելու
լուծումդ գտնելու հնար է
չկեղծելու-չկեղծվելու, ապրվելու
ինքդ դու լինելու մի ճար է:


և գուցե լավ է, որ կարճ է գիշերս,

իսկ օրը այնքա՜ն երկար է 

Saturday, May 11, 2013

Մեղավոր կարոտ


Շան մի դատարկ բույն, անխնամ մարգեր,
փակ պատուհաններ ու կողպված մի դուռ,
կովի բառաչին կարոտող մի գոմ,
 բերքահավաքին սպասող նկուղ:


Մի անլուր թախիծ քո պատերիդ մեջ,
անարցունք մի լաց մաշված քո շեմին,
անհույս սպասում ու ու մի կանչող երգ
էլ ծուխ չտեսնող քո ծխնելույզից:

Կտրիդ աղավնին կարոտը կտցել
վերադարձիս երգն է անվերջ երգում
ու քեզ մոտ բերող ուղին է հյուսում
իմ ճամփաների ոլորաններում;

Sunday, April 14, 2013

Ինձ լսեք, երբ լուռ եմ


Ստիպված եմ լռել հաճախ.
Եվ լռում եմ ես տխրելիս,
 Ցնծալիս կամ արտասվելիս,
Սերելուց կամ կարոտելիս:

Եվ երբ ուզում եմ ասել ինչ-որ բան,
փնտրում եմ բառեր, իսկ նրանք…չկան:

Բառերը բարդ են, ասված, կրկնված
արժեզուրկ եղած և մաշված այնքան,
որ ասելիքս չի տեղավորվում
արդեն հորինված և ոչ մի բառում...
իսկ ասելիքս այնքա՜ն շատ է պարզ,
որ ստիված եմ ես լռել հաճախ
 ու թողնել, որ դու ասելիքս ըզգաս…

14.04.2013թ.

Կարոտի զգայարան


Երբ ինձ  հարցնես՝
թե գարունը ի՞նչ գույն ունի,
ի՞նչ բույր ունեն ծաղիկները,
և ի՞նչ ձայնով են դայլայլում թռչունները,
ես կլռեմ մի ակնթարթ
և կփակեմ իմ աչքերը, ականջները,
հնարավոր բոլոր “զգայարանները”,
ու կհիշեմ գարունները իմ ապրված,
գարուններիս ծաղիկները սարում բացված
և մեր բակի ճնճղուկի դայլայլն անուշ
ու քեզ կասեմ,
որ գարունը, ծաղիկները, թռչունները
կարոտի գույն, կարոտի բույր,
կարոտի ձայն ունեն միայն:

Գուցե լռես
և էլ ոչինչ չհարցնես.
դու հասկանաս, որ
ես ունեմ միմիայն մի զգայարան,
որը կարոտ անունն ունի..

14.04.2013թ.


Saturday, April 13, 2013

Որ չթարգմանվես


                                                        Ինձ մի' թարգմանիր, ես թարգմանվելուց  շատ եմ վախենում:

                                                                                                                              Ս.Սիփանուհի                           


Ու մնացինք մենք անծանոթ,
Ես` քո կյանքում,
Դու` իմ կյանքին,
Ուղիկներս եղան տարբեր
Բայց  խաչվում են նորի՜ց,
Կրկի՜ն…

և երբ քեզ եմ տեսնում ճամփիս,
ես թեքում քեմ քայլս անհաշտ,
որ ավելին չճանաչեմ,
որ ինձ մնաս դու անճանաչ…
                                                                                                                         13.04.2013թ.

Sunday, February 3, 2013

Պատուհանից այն կողմ


Պատուհանից այն կողմ,
Ինչ-որ մի տեղ այլ քաղաքում
Դու ես:
Ինչ-որ մեկը քո շունչն է զգում,
Ինչ-որ մեկը փարվում է քեզ,
Ինչ-որ մեկին գրկում ես դու:

Պատուհանից այս կողմ,
Այս հին տան մեջ այս քաղաքում
Ես եմ:
Թիկունքիս դատարկությունն է շնչում,
Մենությունը փարվում է ինձ,
Ես հորինված քո պատկերն եմ գրկում:

Ինչ-որ մի օր
Ինչ-որ մի տեղ ծանոթ վայրում
Կհանդիպենք էլի՝
Պատահական,
Անսպասելի,
Անհրաժեշտաբար,
Ինչ-որ ձևով կանխորոշված:
Ու կժպտամ շա՜տ հարազատ,
Դու կժպտաս օտարոտի;
Կզրուցենք անկարևոր մեկի  մասին,
Կզրուցենք անկարևոր մի նյութի շուրջ,
Հրաժեշտ կտաս,
Կհեռանաս՝
Չասված թողած կարևոր խոսքեր բազում,
Մտքումս անվերջ կրկնվելուց
Մաշվա՜ծ խոսքեր,
Մտքում անվերջ կրկնվելիք
Չբարձրաձայնած անթիվ հարցեր:

Պատուհանից այն կողմ,
Ինչ-որ մի տեղ այլ քաղաքում
Ինչ-որ մեկը երազանքիս բույրն է շնչում,
Ինչ-որ մեկը զգում է քեզ,
Ինչ-որ մեկը չասված բառերս է գողանում…
22.07.2012թ.


Saturday, February 2, 2013

ՇՆՈՐՀԱԿԱԼՈւԹՅՈւՆ


Հանկարծ հասկանում է, որ ոչինչ չի կորցրել ու չի գտել ոչինչ,
Կամ ավելի պարզ ասած ամեն գտած ու կորցրած տվել է մեկ բան միայն.
Օգնել է գտնելու ինքն իրեն:
Ու շնորհակալ է իր կորցրածին,
Նույնչափ, որչափ  որ շնորհակալ է իր գտածին:

Հ.Գ. Շնորհակալություն`ամենավերջնական զգացողությունը, որ պիտի լինի մարդու կյանքում

Thursday, January 31, 2013

ԱՆԷՈւԹՅՈւՆ

Անձայն
Անբառ
Խոսքեր չկան
և ականջներդ պետք չեն քեզ
Պատկեր չկա
Աչքերդ ավելորդություն են դարձել
Տես ու լսիր սրտով հիմա
Մի գուշակիր
Զգա միայն

Monday, December 17, 2012

Անվերնագիր

Թվում էր, թե արդեն վաղուց
Քո անունը լսելուն պես հոգիս ճեղքող
Հուժկու կայծակը այն ահեղ
Հաղթահարել եմ հրաշքով:

Այնինչ պարզվեց
Ընդամենը առժամանակ
Քո անունը չէին տվել ներկայությամբ իմ կենսալի
(կամ էլ անկյանք)
Որ խնայեն լոկ ժպիտս
(կամ էլ գուցե կյանքս չապրած)

10.12.2012թ.

Friday, September 14, 2012

Կիսատություն

Կիսատ հույսեր են,
Կես երազանք է,
Ներկաս էլ կիսվել՝
Անցյալ է դառնում:

Կիսատ մտքեր են,
Կես հառաչանք է,
Ինքս ինձ կիսել՝
Ինձ եմ որոնում:

Կիսատ ծիծաղ է,
Կիսատ թախիծ է,
Կեսերից փախչում
Չեմ ամբողջանում...





11.09.12թ.

Thursday, May 24, 2012

ԵՍ ԱՅՆՔԱ՜Ն ՄԱՐԴ ԵՄ


Հաճախ ինձանից ես ամաչում եմ,
Երբեմն ինձանով հպարտանում եմ,
Մեկ ինձ ատում եմ, մեկ ինձ սիրում եմ,
Մեկ՝ հիասթափվում, մեկ՝ հավատում եմ:

Այսօր ես բարի, այսօր արդար եմ,
Վաղը գուցե չար ու խելագար եմ,
Այսօր կաթիլից փոթորկվող հուն եմ,
Վաղը ցամաքող լիճ ու աղբյուր եմ:

Այսօր թռչուն եմ, վաղը գազան եմ,
Աստված-սատանա սահմանագծում
Իր տեղը փնտրող մոլորված ծառ եմ՝
Որչափ գետնի տակ, նույնչափ վրան եմ:

Գուցե և պարզ եմ, գուցե և բարդ եմ,
Հստակ է մի բան՝ ես այնքա՜ն մարդ եմ…

Friday, March 30, 2012

ԱՊԱՇԽԱՐԱՆՔ

Սի՛րտ իմ, ես այսօր
Փրկելու եմ քեզ,
Ազատելու եմ ցավերից մոլոր,
Հույս-խաբկանքների դավերից բոլոր,
Որ դառնաս ազատ,
Ինձ փորձես ներել
Դեպի քեզ հոսող արցունքի համար,
Իմ անհույս սիրո հույսն հորինելու,
Այդ հորինվածքի հավատիս համար:

Տանջել եմ քեզ շատ,
Ու տանջվել քեզ հետ,
Այժմ պիտ փորձենք մենք ներել իրար,
Ու չգտածը կորցնելու համար
Պիտի չափսոսանք:
Այս պահից արդեն ես քո՛նն եմ, սի՛րտ իմ,
Եվ՝ մնաս բարով, իմ մոլորյա՛լ սեր...

30.03.2012թ.
                                         

Wednesday, February 1, 2012

Կարոտս փնտրում է

Քո գետերի մեջ թաթախվեց մանկությունս
Ու սարերիդ լանջին վազեց խենթ ու խելառ,
Արտույտներիդ երգով սնվեց էությունս
Ու ծաղկունքիդ անուշ բույրով հոգեպարար :

Քո  ձյուների հալոցքի հետ ընկերացա,
Ու քո աշնան քամիների հետ սուրացի
Ամառներիդ արևներով ես ջերմացա
Ու գարունքիդ գիշերներում երազեցի :
***

Եվ  հիմա ասֆալտե իմ ճամփին
Քո սար ու ձորերն եմ փնտրում,
Փնտրում եմ քո լուսե անդորրը
Այս հեռու քաղաքի ժխորում:

Խենթ  շողերն եմ փնտրում արևիդ
Ձյունոտ մայթերին ցուրտ ձմռան,
Ու շենքերի անվերջ շարանում
Տանիքը հարազատ իմ տան: 

Saturday, January 21, 2012

Գուցե ինձ հիշեն


Գուցե  ինձ  հիշեն
Եվ  կամ   մոռանան.
Դա  կարևոր  չէ :
Այն  գիտակցումն  է 
Ինձ   լոկ  կարևոր,
Որ  մեկի  համար
Ես  ինչ-որ  մի տեղ
Մի  լույս  եմ վառել
Եվ  կամ  չեմ  թողել
Հանգչի  ճրագը :
Որ  իմ   ժպիտով
Կարողացել   եմ
Ժպիտ  պարգևել,
Եվ  իմ  գոյությամբ
Գեթ  մեկի  համար
Հեքիաթային  եմ
Կյանքը  դարձրել :

Եվ  թող  որ   հիշեն,
Թե  ինձ  հիշելով
Սիրտ  կջերմանա,
Եվ  թող  մոռանան,
Թե  մոռացումով
Կերջանկանան:

Monday, January 16, 2012

Լուսինն ինձ ունկնդիր կամ կանչ որդիական



Մասնատված եմ ես:

Եվ ինչպե՞ս երգեմ,
Երբ հիշողության և ոչ մի ծալքում
Երգ չի մնացել,
Կարոտի կանչերն են
Սոսկ փոթորկվում :

Եվ ինչպե՞ս խնդամ,
Երբ հոգիս արդեն
Ժպտալու ձևն է 
Նույնիսկ մոռացել :

Էլ ինչպե՞ս լռեմ,
Երբ լռությունն ինքը
Խոսք է դարձել
Եվ կանչում է ձեզ
Իր աղմուկ-գոչով:


Գոնե քնելու ճարն իմանայի…

Monday, January 9, 2012

Մի՛ թող սպասեմ


Քեզ չեմ պահի:
Թե որոշել ես հեռանալ՝
Գնա այնպես, 
Կարծես երեկը չի եղել,
Իսկ վաղվադ մեջ էլ չեմ լինի :
Թե կարող ես դու հեռանալ`
Ես կարող եմ համակերպվել:
Գնա անդա՛րձ,
Ոչնչացրու վերադարձիդ հույսերն ամեն,
Որ չսպասեմ քո հետդարձին :
Ու մի՛ շրջվիր՝
Չեմ դիմանա
Սիրտ ու հոգումս կայծակող,
Միտքս բանտող,
Էությունս անէացնող
Քո հայացքին :
Քեզ չեմ փնտրի,
Կարելվույնս կհեռանամ,
Որ ուղիներս չխաչվեն:
Միայն անդա~րձ,անդա~րձ գնա,
Միայն մի~ թող քեզ սպասեմ...

Wednesday, January 4, 2012

Արժեքներից մեծագույնը կործանվում է...



Ես  չեմ  ուզում  քեզ կորցնել
Սակայն ինչպե՞ս , ինչպե՞ս, ասա',
Մարդ կարող է կորցնել այն,
Ինչ իրենը չի էլ եղել :

Իսկ  ինձ  դու գտար  ձյունածածկ մայթով
Միայնության մեջ  խենթ  թափառելիս
Եվ  թե  կարող  ես` հիշիր  գեթ մի  դեպք,
Երբ  գտածոն է   կորցնում  գտնողին:

Եվ գիտե՞ս՝ ինչն է ցավոտն ամենից.
Այն , որ շնչում եմ նաև առանց քեզ
Ու գուցե սիրեմ իմ կյանքում էլի.
Սերն էլ է դարձել փոխարինելի…
                                                                                                     15.08.2011թ.


Sunday, December 25, 2011

Կարոտս

Իմ կարոտը
Անուն ունի,
Իսկ պատկերը
Սրտումս է,
Նաև թաքուն 
Արցունք ունի,
Ու հույս ունի
Իմ կարոտը:

Sunday, November 20, 2011

"Եթե"-ներս շատանում են

Եթե ապրել՝
Ապրել ազնիվ, անխաբ կյանքով,
Եթե սիրել՝
Սիրել ուժգին, անմնացորդ,
Եթե ժպտալ,
Ժպտալ այնպես,
Որ դեմքիցդ լույս ճառագի,
Եթե տխրել,
Ապա այնպես,
Որ ժպիտդ ժպտա կրկին:
Եթե փայլել,
Ապա այնպես,
Որ օրեր անց չժանգոտվես,
Եթե խամրել՝
Լոկ այն դեպքում,
Թե արևի հետ բաղդատվես:
Եթե լռել,
Ապա այնպես,
Որ այն խոսքիցդ թանկ լինի,
Եթե խոսել,
Խոսել այնպես,
Որ չասեին՝
Լավ է լռեր...
Եթե քայլել՝ դեպի առաջ,
Եթե նստել՝ քո՛ աթոռին,
Եթե զինվոր՝ մի՛միայն քաջ,
Թե ղեկավար՝ օրինակելին...

Tuesday, November 15, 2011

Հիշողություն


Հիշողություններն  այցի  եկան  ինձ .
Աչքերիս  առջև  նորից  իմ  տունն  է ,
Ու  դռան  շեմին  պառկած  է  կրկին
Իմ  հավատարիմ  մանկիկն` իմ Շունը :
Մայրս  է  անցնում  լռին  տան  կողքով ,
Վշտից  կծկվել  է  մարմինը  նրա,
Աչքերում  արցունքը  պայքարում  է  լուռ,
Դուրս  է  ժայթքելու  ուր  որ է , ահա :
Հայրս  է  գալիս  փողոցով  դեպ  տուն ,
Ու  համբերատար  տառապանքը  լուռ
Սիգարի  ծխում  բարձրանում  է  վեր ,
Կրկին  կուտակվում  հորս  աչքերում :
Ու լուռ  կարոտն  է  թևածում  կարծես
Հորս  աչքերում , մորս  սրտի  մեջ ,
Եվ  սպասումն  է  անվերջ  փոթորկվում `
Անթև  թռչնի  պես  միշտ  ձգտելով  մեզ :
Հորս  սպասումը , մորս  կարոտը,
Տառապանքները  հյուսվում  են  իրար ,
Գալիս  կուտակվում  անզոր  սրտիս  մեջ
Ու  աչքերիցս  հոսում  են  անձայն :